Δευτέρα, Οκτωβρίου 21


Φρενάρει ο χρόνος στη σκοπιά
και `γω στα μάτια σου τρακάρω
πόσα ξενύχτια θέλω να ρεφάρω
του φθινοπώρου τα φιλιά

Μην ψάχνεις λόγια να το πεις
δεν θέλει η αγάπη γλωσσοδέτες
μήτε μαέστρους και συνθέτες
μια ματιά μονάχα αρκεί

Η αγάπη θέλει μια αγκαλιά
λίγο κρασί κι ένα ζεστό κρεβάτι
κι αν θέλεις να θυμάσαι κάτι
θυμήσου του φθινοπώρου τα φιλιά

Σαν τον φρουρό μπροστά στην πύλη
ξάγρυπνος μένω στο πλευρό σου
μα σαν γελάς μες τ’ όνειρό σου
ξεχνάει ο ήλιος ν’ ανατείλει"



φρεναρει ο χρονος στη σκοπια..
περασε καιρος πολυς,
και μενει ακομα λιγος..
κι εγω ειπα να επιστρεψω,
να αφησω λιγα λογια
κι ενα κομματι αγαπημενο..
και παλι να χαθω..
μαζι με τα φιλια του φθινοπωρου..

1 σχόλιο:

Alks είπε...

Μέρες που γλιστρούν μέσα απ' τα χέρια σου..
Μαα..μια στιγμή κι αν χαθεί
τότε ο χρόνος θα πει το γιατί...

Λείπεις Κωστή μου...