..η νυχτα..

Η νύχτα ξέρει και φοβάται,
μας αγαπάει και μας λυπάται,
μαζί μας πίνει και ξενυχτάει
και το πρωί για ύπνο πάει..

Η νύχτα θέλει να αγαπιέται
και από έρωτα χτυπιέται,
καπνίζει, βρίζει και διαβάζει,
κλαίει σαν παιδί και αναστενάζει..

Η νύχτα παίζει και κιθάρα
και μένει πάντα από τσιγάρα,
γράφει τραγούδια και ζηλεύει,
γυρνάει στους δρόμους κι αλητεύει..

Η νύχτα ντύνεται γυναίκα
και ξεκινάει κατά τις δέκα,
τους άλλους βάζει να τα σπάνε
και τα πληρώνει όσα κερνάνε..

Η νύχτα κάνει απιστίες
και παίρνει μέρος σε ληστείες,
βάζει μια βόμβα στη Κυψέλη
κι ύστερα λέει ό,τι θέλει..

Η νύχτα, ό,τι και να γίνει,
αναλαμβάνει την ευθύνη,
κι αυτός που ξέρει τι συμβαίνει
ζει με τη νύχτα και σωπαίνει..

ενα ακομη πολυ ομορφο κομματι της Αφροδιτης Μανου..
οπως η "Νυχτερινη εκπομπη" της..
οπως το "Παρε με" που ερμηνευσε ο Βασιλης Παπακωνσταντινου..
οπως καθε συναισθημα απο κεινα που η νυχτα προκαλει..
η νυχτα ειναι δωρο..
αρκει να ξερεις να ζεις στους ρυθμους της..
αρκει να ακους τους ηχους της,εκεινες τις "αγρια" ησυχες ωρες..

η νυχτα ξερει να σε ταξιδευει..
ταξιδεψε λοιπον..
οσο μπορεις..
κι ασε τις εννοιες για οταν ξημερωσει..

"Η νύχτα, ό,τι και να γίνει,
αναλαμβάνει την ευθύνη,
κι αυτός που ξέρει τι συμβαίνει
ζει με τη νύχτα και σωπαίνει.."