Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ονειρο ητανε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ονειρο ητανε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Ιουνίου 21

Ήταν ανάγκη; Ήταν ανάγκη να συμβεί και σε μένα;

..που ολα μου μοιαζαν παντοτινα..


















Βραδυ σαββατου..κι εσυ εισαι καπου..
Και στο αρχαιο ωδειο της Πατρας ημαστε οι υπολοιποι..

Αλκινοος Ιωαννιδης σε μια μοναδικη εμφανιση για το φετινο καλοκαιρι στην πολη,που ζω καθημερινα τα τελευταια πεντε χρονια..

Ο κοσμος πολυς..πιο πολυς απο το αναμενομενο..
ολοι καθισμενοι στα πεζουλια του αρχαιου αυτου ωδειου-θεατρου..
περιμενοντας να παει η ωρα εννιαμιση..

.........................................................................................................................

Τα φωτα σβηνουν και μια φιγουρα με μακρυα μαλλια εμφανιζεται στο πισω μερος της σκηνης..φοραει την κιθαρα του..κι αρχιζει με λιγες νοτες..
να παιζει,να τραγουδα και να συνηθιζει την παρουσια του κοσμου..
σαν να κανει κατι πρωτογνωρο και να προσπαθει να προσαρμοστει..

Το χειροκροτημα βγηκε αβιαστα,οπως και το χαμογελο στο προσωπου του Αλκινοου..
ενα πρωτο μισαωρο σχετικα τυπικο και σφιγμενο..

Ωσπου αρχισαν τα αστεια αναμεσα στα κομματια..
κι απο τα αστεια περασαμε σε αυτοσχεδιασμους και σε παιχνιδια..
και τη σκυταλη επαιρνε μια ο Σταυρος Λαντσιας με τους αυτοσχεδιασμους στα πληκτρα και μια ο Μιχαλης Καπηλιδης με τις κρουστες εμπνευσεις του..

Κι υστερα η ωρα περασε αρκετα..οπως και τα χρονια για τα οποια μιλα ο αλκινοος στο κομματι "σταγονες στο γιαλο"..
μας χαιρετα προσωρινα μα εμφανιζεται και παλι..
μονος με μια κιθαρα..
την αποσυνδεει απο την ενισχυση..
ερχεται στο κεντρο της σκηνης..
και μια παρεα ολοι μαζι διχως μικροφωνα..λεμε το κομματι "Ζηνωνος" του Νικου Ζουδιαρη..
και συνεχιζουμε για λιγο ακουστικα..μεχρι το Ηταν Αναγκη..οπου εμφανιζεται παλι ολη η μπαντα επι σκηνης..

Τελευταιο κομματι το Οσα η αγαπη ονειρευεται..
κι εκει που ολοι αρχισαν να ονειρευονται και να τραγουδουν ηρθε και το καληνυχτα..
ηρθε και το χειροκροτημα..αδειασε και το θεατρο..

Αδεια καθισματα..
εκει που πριν ηταν γεματο κοσμο και ζωη..

"αυτος ο κοσμος που αλλαζει.."

Με μια μπυρα στο χερι πηραμε το δρομο της επιστροφης στο σπιτι..χωρις να μιλαμε οι περισσοτεροι..
και να'μαι εδω με μια μπυρα στο χερι και παλι..
να σας λεω την καληνυχτα μου..αφηνοντας να απολαυσετε το επομενο κομματι..