Κάτι στιγμές σαν κι αυτή..

.. που νιώθεις τόσο μικρός και λίγος..
μα ταυτοχρόνα τόσο σημαντικός..

που προσπαθείς να οργανώσεις
σε σκέψεις και λέξεις..
όλα όσα αισθάνεσαι ή αισθάνθηκες..

που κάθε μέρα προσπαθείς να εννοήσεις,
ό,τι δυσνόητο ακόμη σου μοιάζει..

κι η ίδια αυτή αλληλουχία
κάθε μέρα είναι εκεί για σένα..

κάθε μέρα σου θυμίζει ,
όσα ακόμη δεν κατάλαβες..

μαζεύεις μια στοίβα λοιπόν,
με σκέψεις και συναισθήματα..
και μπόλικη αγάπη!

Νεο-Ελληναράδες..

 "..Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες
 θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
 σ’ ένα κλουβί γραφείο σαν αγρίμι
 παίζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι.

 Έλληνας νεοέλληνας

 Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
 και ψηλωσε η κοντούλα λεμονιά.
 στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά
 δεν πάει το παπάκι στην Πόταμιά.

 Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
 χαϊδέυει δώρο συσκευή
 σ’ ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

 Πουλάκι ξένο
 πουλί χαμένο

 μου τρώει τα σπλάχνα
 δεν βγάζω άχνα.."


 Καλή "σχολική" χρονιά να'χουμε!

 Κι εμείς εδώ, άλλη μια συνηθισμένη μέρα στην ΑΘήνα..
 με κίνηση, κόρνες, βρισιές .. έτσι για το καλό!

 "Νεοέλληνες" και "Ελληναράδες"..


 Καλημέρα σε όλους!


 Κ.

Φρενάρει ο χρόνος στη σκοπιά
και `γω στα μάτια σου τρακάρω
πόσα ξενύχτια θέλω να ρεφάρω
του φθινοπώρου τα φιλιά

Μην ψάχνεις λόγια να το πεις
δεν θέλει η αγάπη γλωσσοδέτες
μήτε μαέστρους και συνθέτες
μια ματιά μονάχα αρκεί

Η αγάπη θέλει μια αγκαλιά
λίγο κρασί κι ένα ζεστό κρεβάτι
κι αν θέλεις να θυμάσαι κάτι
θυμήσου του φθινοπώρου τα φιλιά

Σαν τον φρουρό μπροστά στην πύλη
ξάγρυπνος μένω στο πλευρό σου
μα σαν γελάς μες τ’ όνειρό σου
ξεχνάει ο ήλιος ν’ ανατείλει"

φρεναρει ο χρονος στη σκοπια..

περασε καιρος πολυς,

και μενει ακομα λιγος..

κι εγω ειπα να επιστρεψω,

να αφησω λιγα λογια

κι ενα κομματι αγαπημενο..

και παλι να χαθω..

μαζι με τα φιλια του φθινοπωρου..

"Μονάχα έχουν περάσει χίλια χρόνια
κι εγώ συνήθως πέθαινα από αγάπη,
μέχρι που ήρθε αυτός ο μπλε χειμώνας
ν' ανάψει αυτά που έσβησε ο αιώνας.

Μετρήθηκα στις ώρες του τυφώνα,
στις ώρες που η καρδιά ξερνούσε στάχτη,
ακίνητος στη δίνη του κυκλώνα
ν' ακούω μονάχα να μου λένε πόνα, πόνα, πόνα, πόνα.

Το σώμα μου δε δόθηκε στις πέτρες,
δε στέρεψε το τελευταίο μου δάκρυ,
του έρωτα εποχές μάγισσες, ψεύτρες
των πιο όμορφων νυχτών, ώρες αλήτρες.

Δεν θα συγκρίνω φως με το σκοτάδι
ούτε λευκό αμνό με λύκο μαύρο.
Δεν θα με θρέψει άλλο μάνας χάδι
ας κλείσει της ψυχής μου το πηγάδι.

Μονάχα έχουν περάσει χίλια χρόνια.. "

.. επιστροφη στα γνωστα μερη ή οχι..
ακομα δεν το εχω αποφασισει..
προς το παρον ας απολαυσουμε τα "διαφανα κρινα"
στις  μουσικες επιλογες της σελιδας αυτης,
και τα υπολοιπα θα τα δειξει ο χρονος!!

φιλικα παντα,
Κ.

Ένα τραγούδι κι ένα αντίο,στο Δημήτρη Μητροπάνο..

..κυκλοφορουσαν φημες απο νωρις το πρωι,
πως αλλος ενας απο τους "μεγαλους" του ελληνικου τραγουδιου,
ξεκινησε το ταξιδι του γι'αλλου..

δυστυχως οι φημες επιβεβαιωθηκαν λιγο αργοτερα..
ο Δημητρης Μητροπανος δε βρισκεται πια αναμεσα μας..
μενουν μονο τα τραγουδια του,να μας κρατουν συντροφια..

Καλο ταξιδι Δημητρη..

"τα ματια σου εκλεισες..
και μ'αφησες απ'εξω..
αλλη μια νυχτα,θα τη βγαλω στη βροχη.."

..

λιγο πριν το αυριο..

   οταν θα λες πως παλι λειπω..
λιγες στιγμες και σκεψεις..
    τσιγαρο και καφες ..
κι εσυ απ'το παραθυρο..
καπου ταξιδευεις..

κλεινω τα ματια..
κι ονειρευομαι οσα αγαπησες,
  οσα ηθελες..κι οσα δεν ειχες ποτε..
κι υστερα σε φανταζομαι..
καπως αλλιως,καπου αλλου..
μα εσυ ακομα ταξιδευεις..

μια αντανακλαση στο τζαμι..
βροχη ..κι αερας..
κι εσυ οπως παντα..
   μια σταγονα στο παραθυρο..
λιγο πριν χαθεις..
λιγο πριν το μετα..
   ιδια εικονα παντα..

She..

a light shining in my room at night,
nothing to hide,
not much to describe either..
something trying to cover
the shadows of my heart,
givin' me hope..
for the day 'bout to shine soon..

she,
just another miracle..
the point where love meets life..
she's got the shine
that takes the night away..
for now and forever..

guide me through the dark..
give me life..
shelter me,
and show me how to love..
and i'll be yours..
now and forever..

(dedicated to the one, that my life's been waiting for..
to the one i still haven't met..the one i still hope to find..)

Αντιο σ'εναν ακομα απο τους ΜΕΓΑΛΟΥΣ ..

Με λυπη μου προχθες πληροφορηθηκα κι εγω,

οπως ολοι σας ,σχετικα με το ατυχημα που ειχε

ο Θοδωρος Αγγελοπουλος..αν και πιστεψα αρχικα

πως θα ηταν κατι περαστικο,αφου κανεις δεν

ανεφερε πως ειχε χτυπηθει σοβαρα ο ανθρωπος..

Λιγες ωρες αργοτερα ολο το διαδικτυο γεμισε με

την ειδηση του θανατου,αυτου του μεγαλου

κινηματογραφιστη μας,κι ειναι αληθεια οτι στην

αρχη πιστεψα πως καποιος μας εκανε πλακα..

Οπως και να'χει.. θα κλεισω λεγοντας πως ,

ειναι κριμα να χανουμε τετοιους σημαντικους

ανθρωπους,ειδικα σ'αυτη την ασχημη εποχη

για τη χωρα μας..Αφου ειναι η δικη τους καθοδηγηση

που χρειαζεται περισσοτερο απ'ολα ο κοσμος..

κι οχι οι γνωμες του καθε τεμπελη βουλευτη..

Καλο ταξιδι Θοδωρε..

καλή χρονιά και καλώς σας βρίσκω ξανά..στη δικιά μας κοντινή Αμερική..

Όταν κρυώνω κι αρρωσταίνω ψάχνω εσένα
Θα 'θελα να 'μουν ο πιο κακός σου γιος
Να σου γκρινιάζω πως εδώ δε ζει κανένας
Να σ' αγκαλιάζω κι ύστερα να σου ζητώ

Στο δρόμο να με βγάλεις που ανεβαίνει
για τη δικιά σου κοντινή Αμερική
Μ' ένα κλειδί κι ένα περίστροφο στην τσέπη
θέλω να τρέξω κατά εκεί

Όταν ξυπνάω τρομαγμένος, βλέπω εσένα
μια γνώριμη σκιά στον ουρανό
Με πλησιάζεις με λόγια ιδρωμένα
με νανουρίζεις, μα εγώ κλαίω και σου ζητώ

Στο δρόμο να με βγάλεις που ανεβαίνει
για τη δικιά σου κοντινή Αμερική
Μ' ένα κλειδί κι ένα περίστροφο στην τσέπη
θέλω να τρέξω κατά εκεί..


**ειναι αληθεια πως λειπω καιρο απο δω μεσα..
και σιγουρα δεν μπορω να υποσχεθω πως θα επιστρεψω,

συνεπης ως ημουν παλιοτερα στα καθηκοντα μου

ως διαχειριστης και δημιουργος στη σελιδα αυτη..

το μονο που μπορω με σιγουρια να υποσχεθω,

ειναι πως θα περνω απο δω καθε τοσο.. **

..and then..

there's a moment in time..
right before you're embraced by deadly silence..
before another breath..
after countless thoughts
and another,usual,hasty glimpse at your clock pointers..

you know there's something..
there was something bothering you..
incapable of explaining the reason..
and unable to overcome what lurks within..

shadows are fallin'..
and your clock keeps on breakin'
that thin blanket of silence..
and there's another breath..
not thinking anymore..
just feeling like another moment's wasted..

you decide to open your eyes again..
light a cigarette..
and pass out, like you
chose to.. leave.. forever..

and right before you realise it..
there's light again..

..σε ενυδρειο..

Ζω σ΄ ενυδρείου βυθό
Σε βαθυπράσινο φως
Σε βαθυπράσινο φως
Ζω σ' ενυδρείου βυθό

Τίποτα δεν μου ταιριάζει
Με όλα ανισορροπώ
Δίψα μου καίει το μυαλό μου
Βουλιάζω παρανοώ

Το μυστικό έχει χαθεί
Σ΄ ένα ενυδρείο βαθύ
Σ΄ ένα ενυδρείο βαθύ
Το μυστικό θα βρεθεί

Τίποτα δεν μου ταιριάζει
Με όλα ανισορροπώ
Δίψα μου καεί το μυαλό μου
Βουλιάζω, παρανοώ

Αταίριαστος στο ενυδρείο
Φίλε, είσαι μέσα κι εσύ!
Έχουν σφραγίσει απ' έξω.
Δε θα γλιτώσει η ψυχή.

Κλείστε τις πόρτες, το στόμα.
Κλείστε το φως στο βυθό.
Γάζες λευκές με τυλίγουν.
Πάει το βάσανο αυτό.

Νύχτα ντυμένη στα μαύρα
μ' ένα βαθύ μυστικό.
Γύρω μου υπόγειο χάος
μ' ένα ενυδρείο ουρλιαχτό..


(Στίχοι: Δημήτρης Λάγιος
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Πρώτη εκτέλεση: Σαββίνα Γιαννάτου)

ενα απο τα πιο ομορφα τραγουδια που περιεχονταν στον
τελευταιο δισκο του Δημητρη Λαγιου,με τιτλο Ερωτικη
Προβα (στο θανατο)..συναντα την πανεμορφη ερμηνεια
της Σαββίνας Γιαννάτου..



ενω στο μπλογκ σημερα ,παιζει ενα αλλο τραγουδι με τιτλο "Σκιές"
και τον ιδιο το Δημητρη Λαγιο να το ερμηνευει..

Καλο απογευμα να εχουμε..!!

Fates warning live..

Ειχαμε την τυχη χθες 1η Αυγουστου,

οσοι βρισκομαστε στη Λαρισσα,

να απολαυσουμε τους Fates Warning,

σε μια απο τις δυο εμφανισεις που ειχανε

προγραμματισει για την Ελλαδα..(η αλλη

ειναι αποψε το βραδυ,στην Αθηνα,οπου θα

εμφανιστουν στο πλευρο μιας αλλης μεγαλης

μπαντας..αυτης των Dream Theater)

Για να ειμαι ειλικρινης δεδομενου οτι το live

ειχε προγραμματιστει για κλειστο συναυλιακο χωρο..

δεδομενων και των "αρπαχτων" που εχουν καθιερωσει

διαφορες μπαντες τα τελευταια χρονια, βλεπε Scorpions

και whitesnake, ημουν αρκετα επιφυλακτικος ως προς

το αν αξιζε να παω σ'αυτη τη συναυλια..

Λιγο η παροτρυνση των φιλων μα πανω απ'ολα

η καλη διαθεση που εδειξε το γκρουπ στη σκηνη,

μ'εκαναν να μη μετανιωσω ουτε ενα δευτερολεπτο

που αποφασισα να τους δω live,ποσο μαλλον τοσα

χρονια μετα τις μεγαλες επιτυχιες τους,γυρω στις αρχες

του '90..

Τα κομματια που ακουστηκαν προερχονταν κυριως

απο τους δισκους Parallels,a pleasant shade of gray

και perfect symmetry..

το κοινο δε σταματησε ουτε λεπτο να τραγουδα και να

χοροπηδα μαζι με τον κυριο Ray Alder,

ενω τοσο πολυ εντυπωσιαστηκαν τα μελη του γκρουπ

που εκτος του βασικου Setlist ανεβηκαν στη σκηνη για δυο

επιπλεον encore..

Γυρω στη 1 παρα το βραδυ,λουσμενοι στον ιδρωτα

βγηκαμε στους δρομους τραγουδωντας..

Συνεχισαμε για ενα διωρο ακομα σε καποιο κοντινο

ροκ μπαρ, το οποιο επισκεφτηκαν και οι Fates

για να πιουν μια μπυρα με τους παρευρισκομενους

φιλους τους..

Ελπιζω η αποψινη βραδυα στην Αθηνα να ειναι

το ιδιο απολαυστικη και γεματη συγκινησεις..

Καλη συνεχεια σε ολους, να ειστε καλα!!

"..when it's too late.. we can only say goodbye.." fates warning

..ζωή..

τοσα χρονια συντροφια..
τοσες στιγμες..
κι ακομα δε σε γνωρισα..

τρεχεις συνεχεια,
χωρις διαλλειμα..
χωρις μια λεξη..

θα'θελα να σου πω
για μας..για οσα
σου ετοιμαζω καιρο..

ξερω πως θα γελασεις,
κι ας μη σ'ακουσα
ποτε να γελας..

μοναχα προχωρας,
συνεχεια κι ασταματητα..

ριχνεις μια ματια,
και συνεχιζεις..
το δρομο που τρεχει..

μου δινεις ραντεβου,
για καποιο "αυριο"..
κι εγω περιμενω..

αραγε ακουσες ποτε τιποτα,
απ'οσα ηθελα να πω..;;

ας μου'δινες
για μια στιγμη σημασια..
για ενα λεπτο..

μα δε βαριεσαι..
ισως αυριο..
ισως ξερεις καλυτερα..

ισως και να μην ηξερες ποτε..
οπως κυλας,
σαν τις στιγμες του ρολογιου..

ισως και να τα πουμε..
ισως αυριο..

χρωματα..

κλεινω τα ματια..

λιγο πριν ερθουν τα ονειρα,

μολις σβηνουν τα φωτα..

εκεινες τις στιγμες

που ολη η μερα περνα βιαστικα

σαν ταινια πισω απ'τα ματια..

λιγο πριν το πρωτο χαδι

της σιωπης ..το λευκο του τοιχου

αρχιζει κι αλλαζει αποχρωσεις,

σαν καλειδοσκοπιο

διπλα στον προβολεα της ζωης..

που εμοιαζε να΄χει φοντο γκρι..

καπου εκει ερχεσαι κι εσυ,

οπως την πρωτη φορα..

μια υποσχεση να γινει το τωρα

αιωνιοτητα.. ισα που,

ισα που να βγει η νυχτα..

πριν το πρωτο φως..

τραγουδι ανοιγεις και

χορους..και δε θυμασαι

πως καθε βραδυ ο ιδιος διαλογος,

καθε βραδυ μια ζωη

ολοκληρη..κι εσυ να φευγεις

παντα με το φως της μερας..

..μενω εδω..

..πλησιαζει ξανα Σαββατο..

ενα απο κεινα τα πολλα..

κι αλλαξαμε μαζι με τον καιρο

που πισω δε στεκεται..

και κυλα αδιακοπα..

ποιος χρειαζεται ρολογια;;

και ποιος ξεχωριζει τις μερες πια;;

κι υστερα παλι Σαββατο,

αλλο ενα σαν κι εκεινα

που μαζι τα πιναμε ως το πρωι..

φευγουν οι μερες..

κι υστερα απο τοσες στιγμες..

μενουμε εδω,με μονη σκεψη,

τα Σαββατα που περασαν

κι ολα τα σχεδια μαζι τους..

προς το παρον, μενω εδω..

αναμεσα στους ιδιους τοιχους,

με αναμνησεις συντροφια..

κοιταζοντας μπροστα

κι ελπιζοντας.. για μενα,

για τωρα και για το αυριο..

visions..

nothing but an image..

a vision in the mirror..

a glimpse..

slowly moving my hands..

to touch loneliness once more..

to feel..

and then a sound..

some long forgotten melodies..

nostalgic paths..

an imaginary plot..

a feast of lovers..and a kiss

awakening the past..

nothing but an image though..

a broken mirror..and dreams

scattered all over the floor..

Ηταν αναγκη;;

"ασπριζουν τα μαλλια μου καθε μερα ..

μεγαλωνω..

τα ιδια ειχε παθει κι ο μπαμπας μου,

σ'αλλο χρονο.."

καπως ετσι τα λεει ο κυριος Αλκινοος..

και καπως ετσι διωχνω κι εγω αλλον ενα χρονο..

χθες κοιταζα τα παιδια να παιζουν στη γειτονια

κατι παιχνιδια παρομοια με τα "μηλα",

που παιζαμε κι εμεις καποτε..

ξεφυγα για λιγο και περπατησα στις αρχες του '90..

στις παλιες αλανες..

κατι μερες του χειμωνα που νυχτωνε νωρις,

κι εμεις κλωτσουσαμε μια μπαλα ή τρεχαμε ακαταπαυστα..

θυμηθηκα μια εφηβεια περιεργη

και μετα το περασμα στο 2000..

Κι υστερα η πραγματικοτητα με τραβηξε πισω,

για να συνεχισω να αγωνιζομαι..

χτιζοντας απο σημερα ,το αυριο που θα'θελα να ζησω..

παει κι αυτη η χρονια λοιπον..

οπως καθε προηγουμενη 30η Μαιου..

δε βαριεσαι.. πλεον μοιαζει κι αυτη συνηθισμενη..

σε μερικα χρονια θα ειναι ισως μερος της ρουτινας..

Οπως και να'χει η ζωη προχωραει

και μακαρι να αξιωθω να ζησω κι αλλες πολλες μερες σαν κι αυτη..

"Ο γερο Γλαυκος,διαβασε σ'ενα τοιχο.. Χρονος ο πανδαματωρ

κι εκλαψε σαν παιδι.. κι ηταν παιδι.."

almost 3 years gone..

Σχεδον 3 χρονια ειμαστε παρεα,

μεσα απο τις αναρτησεις,τις μουσικες..

τα σχολια.. τους καφεδες,

τις καλημερες και τις καληνυχτες

που ανταλλαζουμε μεταξυ μας..

και τις ευχες κατα καιρους..

Σκεφτηκα λοιπον,

σαν δωρο σε σας τους φιλους..

να μαζεψω ολες τις μουσικες που

ακουστηκαν ολον αυτο τον καιρο,

μεσα στις σελιδες αυτου του Blog..

και να φτιαξω μια μικρη συλλογη

που θα μπορειτε να κατεβασετε !!

ελπιζω να ειναι ετοιμα ολα,συντομα!!

Μεχρι τοτε.. να περνατε ομορφα !!

τι να'ναι η αγαπη λοιπον;

ειναι στιγμες;

λεπτα;

ειναι η αγαπη κατι το σταθερο,

ή κατι που τρεχει και ψαχνει

για νεες εμπειριες..

για λιγες καινουριες στιγμες..

ειναι χρωμα;

ή μηπως γευση;

ειναι επενδυσεις,

μικρα ομολογα,

που ολοι αγοραζουμε στο τωρα..

ελπιζοντας να'χουμε στο αυριο

μιαν ακρη να ακουμπησουμε..

κι υστερα τι;

κι αν οι επενδυσεις δεν πετυχουν;

υστερα απλα προχωραμε..

με οσα εχει μαθει ο καθενας στο τωρα του χθες..

κι υστερα νεες στιγμες,

σαν αγκαλια με γευσεις

και χρωματα..

κι αλλιως κυλανε τα λεπτα..

"Εφυγε" κι ο καλος μας ανθρωπος..

Υστερα απο πολλους μηνες προσπαθειας να κρατηθει στη ζωη.."εφυγε" τελικα σημερα το πρωι ο Θανασης Βεγγος,ο καλος μας ανθρωπος, σε ηλικια 84 ετων..
Υπηρξε ισως ο τελευταιος της σχολης των μεγαλων Ελληνων ηθοποιων
κι ο μεγαλυτερος κωμικος που εχει αναδειξει αυτη η χωρα..
Πολλες οι ταινιες στις οποιες ειχε παιξει..με χαρακτηριστικοτερους ρολους ομως,αυτους του χαζουλη,καλοκαγαθου ανθρωπακου,που τον θεωρουν ολοι δεδομενο..Ακομα κι ετσι ομως ειχε τον τροπο του να ενσαρκωνει αυτους τους ηρωες,δινοντας τους κατι το ιδιαιτερο και μετατρεποντας τους σε απιστευτα αστειες φιγουρες..

Καλο ταξιδι ,καλε μας ανθρωπε, συνεχισε να δινεις γελιο στο κοσμο,οπου κι αν εχεις παει..